Drukarki DLP są rozwinięciem nieco starszej technolog SLA. Również wykorzystują utwardzane światłem żywice fotopolimerowe, różnica polega jednak na sposobie utwardzenia. W technologii SLA wykorzystywany jest laser przechodzący zaprogramowaną wcześniej ścieżkę dla całej warstwy, a w metodzie DLP stosuje się projektor, który naświetla cały przekrój wydruku w jednym momencie. Oznacza to, że dokładność wydruku nie jest związana ze średnicą plamki lasera lub dokładnością jego poruszania w osi XY, lecz z rozdzielczością obrazu jaki projektor rzuca na każdą warstwę. Dzięki takiemu rozwiązaniu proces wydruku jest znacznie przyspieszony i podobnie jak w technologii PolyJet wszystkie wydruki na platformie mogą rosnąć równolegle. Jedynym czynnikiem wydłużającym czas wydruku jest wysokość wydruków, a nie ich ilość i skomplikowanie geometrii.

Ponieważ drukarki DLP nie muszą korzystać ze skomplikowanej aparatury laserowej ani precyzyjnych silników krokowych dla osi XY, ich cena może być naprawdę niska. Nie oznacza to oczywiście, że technologia ta jest pozbawiona wad. Drukarki DLP są mniej precyzyjne od drukarek SLA, zwłaszcza w przypadku tworzenia dużych obiektów. Kiedy światło projektora musi naświetlić większą powierzchnię, to rozdzielczość rzucanego obrazu się zmniejsza, przez co najlepiej dla tej technologii nie wykorzystywać całej powierzchni roboczej. Nie zmienia to jednak faktu, że drukarki w tej technologii są bardzo ciekawą alternatywą dla tanich drukarek FDM. Lepsza jakość powierzchni wydruków i większe możliwości przy drukowaniu małych elementów o skomplikowanej geometrii sprawiają, że warto zwrócić uwagę na technologię DLP.

Porozmawiaj z nami
Loading...